Opis
Zdecydowany przeciwnik abstrakcjonizmu w sztuce. Popierał nurt ekspresjonistyczny. Uznawany jest za jednego z czołowych twórców malarstwa figuratywnego. Na początku tworzył w duchu surrealizmu i kubizmu, ale po 1950 wykształcił własny styl. Tematem jego obrazów był człowiek samotny, wyobcowany, znajdujący się nierzadko w sytuacji zagrożenia. Jego obrazy pełne są nadrealnych perspektyw, dramatyzmu i teatralnej ekspresji (deformacja postaci, nieokreślona przestrzeń, żywe, intensywne barwy). Wiele razy podejmował tematykę religijną (zwłaszcza motyw ukrzyżowania), ale inspiracją dla niego były także prace Rembrandta, Grünewalda, Velázqueza, fotografie i prasa. Bacon był homoseksualistą[1]. W 1964 związał się z George’em Dyerem. Jak twierdził, poznał go, gdy ten włamywał się do jego mieszkania. W 1998 powstał film biograficzny Love Is the Devil – Szkic do portretu Francisa Bacona, ukazujący barwne życie malarza.